پرواز تا بی نهایت

آسمانش را گرفته تنگ در آغوشابر؛ با آن پوستین سرد نمناکشباغ بیبرگی،روز و شب تنهاست،با سکوت پاک غمناکشساز او باران، سرودش بادجامهاش شولای عریانیستور جز اینش جامهای بایدبافته بس شعلهی زرتار پودش بادگو بروید ، یا نرود، هرچه در هر جا که خواهد، یا نمیخواهدباغبان و رهگذران نیستباغ نومیدانچشم در راه بهاری نیستگر ز چشمش پرتو گرمی نمیتابدور برویش برگ لبخندی نمیرویدباغ بیبرگی که میگوید که زیبا نیست؟داستان از میوههای سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک میگویدباغ بیبرگیخندهاش خونیست اشک آمیزجاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آنپادشاه فصلها ، پاییزمهدی اخوان ثالث پرواز تا بی نهایت...

قبل نوشت: بار سوم هم نشد که بشه! یعنی حالا چی میشه؟حاج خانم میگه هیچ چیزی رو با اصرار از خدا نخواه...ولی من پشت سرم چند روزه درد میکنه و خوب نمیشه...کاش تموم شه این زندگی...اگه من بمیرم مطمئنا به قانون زمین بر نمیخوره و هیچکس با خبر نمیشه !مردم از انگیزه های شماو صداقت شماو اهمیت رنج هایتانجز با مرگ شما متقاعد نمی شوند،تا وقتی که زنده اید وضع شما برایشان مشکوک استفقط شایسته تردید آنان هستید!اگر می توانستم خودکشی کنمو بعد قیافه ی آنها را ببینم،بله، در این صورت به زحمتش می ارزید!ولی، خاک تاریک و تابوت ضخیم استو از ورای کفن چیزی دیده نمی شود...... من زندگی را دوست دارم، ضعف حقیقی من همین است ...«وای بر شما اگر همه از شما خوب بگویند!» آه! کسی که این را گفته کلامش زر بوده است!چون احتیاج داشتم دوست بدارمو دوستم بدارندتصور کردم که عاشق شده امبه عبارت دیگر خودم را به حماقت زدم...آلبر کامو، سقوطپ.ن: الهی و ربی من لی غیرک؟کاش که این فاصله را کم کنی... پرواز تا بی نهایت...